Wereldgebedsdag Nederland

Kindertehuis ‘Eden Service Home’ (Jeugdproject)

Dit jaar is de collecte van het jeugdproject bestemd voor het kindertehuis ‘Eden Service Home’ in Penang. Hier vinden kinderen met een geestelijke en/of lichamelijke handicap een thuis en krijgen zij een schoolopleiding zodat zij later gedeeltelijk zelfstandig kunnen werken. In het centrum krijgen zij ook de nodige medische zorg en de aanpassingen die kunnen helpen om hen zo zelfstandig mogelijk te kunnen laten functioneren.

Het Kindertehuis ‘Eden Service Home’ opende de deuren op 23 juni 1994 en de eerste opzet was om de gehandicapte bewoners te leren lezen en schrijven, zodat zij naar school zouden kunnen gaan. Ook de ouders van de bewoners leren in ‘Eden’ om met de handicap van hun kind om te gaan.  

De inspanningen zijn niet voor niets: langzaam maar zeker wordt het resultaat van al het werk zichtbaar!

Meer informatie vindt u op de website: www.fietsenboxtelrome.nl, een website waar u kunt lezen wat de familie Bressers uit Boxtel al jarenlang voor dit kindertehuis doet.     

                      Het kindertehuis wordt niet gesubsidieerd en is volledig afhankelijk van donaties!

Kanlungan project

Het Kanlungan project probeert slachtoffers van mensenhandel te lokaliseren en hen te bevrijden. Zij helpen hen daarna bij de resocialisatie en eventueel zorgen zij ook voor een nieuwe identiteit, werk en een nieuwe woonomgeving.

De vrijwilligers van het Kanlungan Centre gaan elke dag de straat op en lopen door hun werk dagelijks het risico om gearresteerd te worden. Tóch proberen zij elke dag opnieuw, om de vrouwen te bereiken en hen hulp te bieden.

Een geslaagd voorbeeld van hun werk vindt u hieronder:

Joan Jurubakar (dit is niet haar echte naam) is 31 jaar en al enige jaren weduwe, zij heeft twee kinderen van 9 en 10 jaar oud. Om geld voor haar gezin te verdienen ging Joan naar Kuala Lumpur waar zij - via een bemiddelingsbureau - als serveerster zou gaan werken.

Toen zij in Kuala Lumpur aankwam werd zij met veertien andere vrouwen opgesloten in een kamer, haar paspoort werd afgenomen en zij werd gedwongen om in de prostitutie te gaan werken. Het lukte haar uiteindelijk om via een 'klant' contact op te nemen met de stichting Kanlungan, die onmiddellijk in actie kwam.

Kanlungan heeft, samen met de stichting ‘Teneganita’, deze vrouwen kunnen bevrijden en hen op een veilig adres ondergebracht. Joan heeft inmiddels een andere identiteit gekregen en woont nu met haar gezin in een andere plaats, maar nog iedere dag is zij bang voor de wraak van degenen die haar als koopwaar hebben verhandeld!

      Het Kanlungan project is afhankelijk van de donaties van ‘de vrienden van Kanlungan’.

Longhouse in Menangkin, Borneo

In Borneo ligt het dorpje Menangkin in het binnenland van Sarawak en het is het ‘thuis’ van de Iban, een bevolkingsgroep in Sarawak. De Iban wonen in een ‘longhouse’ op de laagvlakte langs de rivier, onder hen ook drie weduwen met jonge kinderen en twee families waarvan de vader en een dochter geestelijk gehandicapt zijn. Enkele kinderen gaan naar school, maar er zijn helaas ook kinderen die thuis moeten blijven om hun alleenstaande moeder of gehandicapte vader te helpen.

Het longhouse is heel belangrijk voor de Iban, want het is het middelpunt van het gemeenschapsleven in het dorp. Iedereen uit Menangkin woont in het longhouse: er wordt samen gegeten, gespeeld en geleefd. Ook in Menangkin leefden de dorpsbewoners op deze manier in het longhouse, tot een alles vernietigende brand het hele longhouse verwoestte. Hierdoor wonen alle gezinnen nu in kleine hutjes, die bestaan uit planken en een golfplaten dak zonder enige sanitaire voorziening.

Wanneer de dorpsbewoners in Menangkin weer een eigen longhouse hebben, creëert dit niet alleen een betere woonplek: met een eigen longhouse kunnen de dorpsbewoners op de plek van hun voorouders blijven wonen en kunnen zij de tradities voortzetten van de Iban. Maar ook de onderlinge sociale banden binnen de gemeenschap worden versterkt door het wonen in het longhouse!

De leefomstandigheden van de Iban in Sarawak zijn in de laatste jaren sterk verslechterd door het kappen van grote delen van het regenwoud en de uitbreiding van palmolieplantages. Het is heel belangrijk dat de kinderen in Menangkin opgroeien in een veilige en schone omgeving met een degelijk dak boven het hoofd!

Het project in Menangkin wordt geleid door Emong. Hij is opgegroeid in Menangkin en bezoekt nog regelmatig zijn ouders in het dorp. Hij heeft het geluk gehad om - als enige uit het dorp - naar de universiteit te kunnen gaan. Hij hoopt door middel van dit project dat óók te bereiken voor de volgende generaties uit zijn dorp, want hij gelooft dat een dak boven het hoofd en goede sanitaire voorzieningen, de basis zijn voor een beter leven!